Nasz HLHS-ik

I już jesteśmy po turnusie. Ostatnie dni były ciężkie, odezwało się zmęczenie, pojawiła też gorączka, ale dzielnie dotrwałem do końca i całe szczęście, bo w przedostatni dzień była andrzejkowa dyskoteka dla dzieci. Bawiliśmy się na niej świetnie, i dzieci i rodzice.

Oto kilka fotek:
Piratów dwóch :)))

Mój but pierwszy wymaszerował za salę, cóżby to miało znaczyć???

I było też lanie wosku- mi wyszła rafa koralowa- to znak, że jednak pojadę na te upragnione delfinki :))

Piracka rodzinka :))

A to ja w całej swej okazałości :))


Turnus był super, zleciał niesamowicie szybko :))
Spotkaliśmy samych znajomych, był Nikodem, Klaudia, Wiktoria, Ola, Sonia, druga Ola,Sebek i inni.
Pół dnia spędzałem na ćwiczeniach a popołudnia z Nikodemem i Klaudią, bo Wiktoria się rozchorowała i wcześniej pojechała do domu.
Aż żal było wracać :)))

A po powrocie do domu zderzenie z rzeczywistością, najpierw wizyta u lekarza rodzinnego, tam się okazało, że oskrzela, płuca i gardło są czyste. I całe szczęście. Nadal jednak są zmiany skórne na uchu, już na obu i w dodatku jeszcze spuchły mi dziasła, czyli znak, że dalej trzeba tępić gronkowca...
W czwartek rano robiliśmy badania krwi, nie było tak źle, a wyniki wyszły w porządku, po południu pojechaliśmy do Poznania do neurologa, najważniejsze to to, że ten dziwny incydent, o którym myśleliśmy, że to napad, napadem nie był. Hura!!! Poza tym OK!!
Po niedzieli czeka mnie kontrola u dermatologa, może on coś doradzi, jak walczyć z tym paskudnym gronkowcem i jeszcze kardioolog i echo serca.... I kiedy mam tu odpocząć??