Nasz HLHS-ik

W środę razem z mamą i ciocią Justyną wybraliśmy się do Warszawy. Miałem zaplanowaną wizytę u laryngologa. Podróż minęła nam dość szybko, choć jechaliśmy dziwnym pociagiem, ale nie było najgorzej. W Warszawie troche przymroziło brrryyy. Po dotarciu na miejsce mieliśmy trochę czasu do wizyty, więc odwiedziliśmy ciocie z Fundacji Serce Dziecka, działającej na rzecz dzieci z wadami serca. Dostałem w prezencie fajny drewniany samochodzik, zjadłem obiadek i ciocia Beata zawiozła nas do przychodni.
Moja pani doktor od razu mnie poznała i zauwazyła , że urosłem
Co do wizyty to:
- ten dziwny incydent , kiedy to trafiłem do szpitala ze spadkiem saturacji, mógł być spowodowany zachłyśnieciem, co ostatnio mi się zdarza. Pani doktor sugeruje konsultację z neurologiem odnośnie zmienienia dawki leków na rozluźnienie, bo niestety rozluźnia mi się także krtań i mogę się zachłystywać;
- co do chrapania, to muśimy zrobić zdjęcie migdałków, może to chrapanie być spowodowane przerostem trzeciego migdała, albo tą moją nieszczęsną dziurką w nosie, która do końca nie jest drożna (pozostałość po sondach i respiratorze...);
- jest też nadzieja na zaszycie mojej dziurki po tracheostomii, mamy na początku kwietnia dzownić i się umówimy (na to jednak za bardzo się nie nastawiam, bo może znowu trafić się anestezjolog, który nie będzie chciał mnie znieczulić i wrócę do domu z nie zaszytą dziurką, ale nadzieja jest )
- i najważniejsze na koniec- dostaliśmy zaświadczenie o braku przeciwskazań do delfinoterapii bez zamaczania w wodzie. Dla dzieci, które boja się wody, albo takich jak ja istnieje również delfinoterapia, gdzie prowadzona jest ona z platformy, bez zamaczania w wodzie, a efekty "umysłowe" daje takie same, tzn fale od delfina i tak działają.  Tak więc zaczynamy załatwianie delfinoterapii na przyszły rok. W końcu marzenie o delfinach się spełni!!! Oczywiście najlepiej by było, jakby dziurka była już zaszyta